پ
* پرسش
س 348 - خداوند متعال در آيهء :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ »
« 1 » پرسش از چه امورى را نهى فرموده است ؟
ج - جواب آن است كه در آيهء بعديش يعنى
« قَدْ سَأَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها كافِرِينَ ،
گروهى سؤال كردهاند پيش از شما از آنها و آنگاه صبح كردند در حالى كه به آن كافر شدند » « 2 » و همچنين جملهء
« وَ إِنْ تَسْئَلُوا »
دلالت دارد بر اينكه سؤالات ، سؤالاتى بوده مربوط به خردهريزهاى احكام دين ، و چيزهايى كه تفحص و كاوش در آنها جز دشواركردن دين و سنگينكردن بار تكليف نتيجه ديگرى ندارد ، مانند سؤالاتى كه بنى اسرائيل دربارهء خصوصيات گاوى كه مأمور به ذبح آن شده بودند مىكردند ، و درنتيجه اينقدر آن گاو را محدود و مشخص كردند تا منحصر شد به يك گاو ، و مجبور شدند به قيمت گزافى خريدارى كنند .
مقصود از اشياء همين مطالب است نه امور غيبى .
آيهء شريفه گرچه از قومى كه قبل از اسلام در اثر اين گونه سؤالات كافر شدند اسمى نبرده ، و معلوم نكرده كه آنها چه كسانى و امت چه پيغمبرى بودهاند ، و ليكن داستانهائى در قرآن كريم هست كه مىتوان آن را با اقوامى تطبيق نمود ، مانند داستان مائده كه از داستانهاى ملت نصارا است و همچنين داستانهاى ديگرى از قوم موسى عليه السّلام و ديگران . « 3 »
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 101 .
( 2 ) . سوره مائده ، آيه 102 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 6 ص 224 و 225 [ با تصرّف ]