كه به هرمصرفى بخواهند مىرسانند ، و اين بيان ريشه اختلافى را كه در ميان آنان رخنه كرده بود بر كند و به كلى از بين برد . « 1 »
س 286 - از مجموع آيات « 2 » مربوط به « غنيمت » در سورهء مباركهء انفال چه معنايى استفاده مىشود ؟
ج - اين معنا استفاده مىشود كه اصل ملكيت در غنيمت از آن خدا و رسول است ، و خدا و رسول چهار پنجم آن را در اختيار جهادكنندگان گذاردهاند تا با آن ارتزاق نموده ، و آن را تملك نمايند ، و يك پنجم آن را به خدا و رسول و خويشاوندان رسول و غير ايشان اختصاص داده تا در آن تصرف نمايند .
دقت در اين بيان اين معنا را هم روشن مىكند كه به تعبير از « غنائم » به « انفال » كه جمع نفل و بهمعناى زيادى است ، اشاره است به علت حكم از طريق بيان موضوع اعم آن ، گويا : فرموده است : از تو مسألهء غنائم را مىپرسند كه عبارت است از زيادتى كه در ميان مردم كسى مالك آن نيست ، و چون چنين است در جوابشان حكم مطلق زيادات و انفال را بيان كن و بگو : همه انفال ( نه تنها غنائم ) از آن خدا و رسول او است و لازمه قهريش اين است كه غنيمت هم از آن خدا و رسول باشد . « 3 »
* انفطار
س 287 - مفاد كلّى سورهء مباركهء « انفطار » چيست ؟
ج - سوره انفطار روز قيامت را با بعضى از علامتهاى متصل به آن تحديد
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 9 ، ص 9 .
( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء 1 ، 41 ، 67 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 9 ، ص 9 .