امپراطورى روم ، توسط مسلمانان اين كشور تحت نفوذ امپراطور روم بود . از قرن هفتم تا سيزدهم كه دولت موحدون بر كشور تونس حكومت مىكرد اين كشور به يكى از پيشرفته ترين مراكز فرهنگ و تمدن اسلامى تبديل شد و شهر قيروان در طب و معمارى شهرت جهانى يافت . بين قرن سيزدهم تا شانزدهم حفصيون و از قرن 16 تا قرن 19 عثمانىها بر اين سرزمين حكومت داشتند ( فرزندان حسين بن على تركى تا پس از استقلال نيز كرسى هاى قدرت را در تونس حفظ كردند ) .
قرن نوزدهم ، قرن هجوم استعمار اروپائى به كشورهاى افريقايى بوده و در سال 1881 پس از مداخلات زيادِ فرانسه در امور اين كشور ، تونس ، رسما تحت الحمايه فرانسه قرار گرفت . بين سالهاى 1952 تا 1955 نهضتهاى آزاديخواهانه رو به گسترش نهاد و در بيستم مارس 1956 استقلال تونس ازسوى حكومت فرانسه به رسميت شناخته شد و « حبيب بورقيبه » ابتدا به عنوان نخست وزير رژيم سلطنتى تونس و پس از يكسال و اندى به عنوان رئيس جمهور اين كشور و براساس راى مردم ، بر كرسى قدرت قرار گرفت . او براى بيرون راندن فرانسويان از اين كشور تلاش فراوانى كرد ولى در سال 1978 با اعتصابات كارگرى مواجه شد و دست به خشونت و كشتار و اعدام مردم آلود . در سال 1987 توسط سرهنگ « زين العابدين بن على » كه سه سال قبل از اين از سوى بورقيبه ، نخست وزير شده بود ، از كار بر كنار و « بن على » زمام امور را به دست گرفت . « بن على » در نخستين انتخابات آزاد تونس در سال 1989 با كسب 99 درصد آراء رسما رئيس جمهور شد و به سياست سركوبِ مخالفان ادامه داد . در سال 1999 با انتخاب محمد غنوشى به عنوان
مسلمانان در كشورهاى فرانسه زبان ( فارسى ) — صفحة 208
مساهمون: محمد رضوان طلب
ص٢٠٨