رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ . انسان خردمند از خدا مىخواهد كه او را بر اداى سپاسگزارىاش از راه اطاعت و فرمانبردارى ، توفيق و يارى دهد . بزرگترين نعمتها ، راهيافتن به حق و عمل برطبق آن است . امّا اصل وجود انسان ، در صورتى كه وسيلة انجام دادن كار نيك نباشد ، نه نعمت بر خود اوست و نه نعمت بر ديگران . عين اين آيه در جلد ششم در سورهء نحل ، آيهء 19 ، بيان شد . وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي . فرزندان بار سنگينى هستند بر دوش پدران و حتّى تربيت ، خواستهها و غمهاى آنان ، مشكلى بزرگ براى پدران محسوب مىشود ، ليكن پدر بيچاره در صورتى كه خداوند فرزندان صالح به او ارزانى بدارد خواسته و خوشبختى خويش را در همين بلا و مشكل بزرگ مىبيند و اگر فرزندانش صالح نباشد ، مصيبتها و مشكلات بر او پىدرپى هجوم خواهند آورد . إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ . اين جمله اشاره بدين نكته دارد كه خداوند از گناهكار نمىپذيرد و دعاى او را اجابت نمىكند ، مگر آنگاه كه وى از گناهانش توبه كند و در رفتار و گفتارش براساس دين حركت كند . أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا . « عن » دراينجا بهمعناى « من » است ؛ مانند آيهء 105 از سورة توبه : « أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ » . مراد از « أحسن ما عملوا » غير گناهان است ، امّا گناهان را خدا مىآمرزد ، چنانكه فرموده است : وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ . خدا از گناهانشان درمىگذرد ؛ زيرا آنان توبه كردند و اخلاص ورزيدند . فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ ؛ به همراه بهشتيان و در گروه آنان . وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ ؛ وعدهء راستين كه به آنان داده شده بود ؛ يعنى پذيرفتن اعمال ، در گذشتن از گناهان و واردشدن در بهشت . وعدهء او راست و سخن او حق است .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ۷ — صفحه 83
پدیدآورندگان: محمد جواد مغنية
ص۸۳