تسبيح گفتن براى خدا
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
[ سوره الحشر ( 59 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 1 ) هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ ( 2 ) وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابُ النَّارِ ( 3 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ مَنْ يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ ( 4 )
ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ ( 5 )
[ ترجمه ]
خداوند را تسبيح گويند هرچه در آسمان‌ها و هرچه در زمين است . و اوست پيروزمند و حكيم . ( 1 )
اوست آن خدايى كه نخستين‌بار كسانى از اهل كتاب را كه كافر بودند ، از خانه‌هايشان بيرون راند و شما نمىپنداشتيد كه بيرون روند . آنها نيز مىپنداشتند حصارهاشان را توان هست كه دربرابر خدا نگه‌دارشان باشد . خدا از سويىكه گمانش را نمىكردند بر آنها تاخت آورد و در دلشان وحشت افكند ، چنان‌كه خانه‌هاى خود را به‌دست خود و به‌دست مؤمنان خراب مىكردند . پس اى اهل بصيرت ، عبرت بگيريد . ( 2 )
اگرنه آن