خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و إله است . امّا مقصود همگان مىباشند . معناى آيه چنين است : خداى بزرگ و آفريدگار از تمامى آنچه شايستهء عظمت او نيست پاك و منزّه مىباشد .
مسلمانان اين تسبيح را در ركوعشان مىخوانند و
« سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى »
را در سجده .