الجزء الخامس و العشرون روز قيامت را خدا مىداند
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 47 تا 50 ]
إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ ما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ لا تَضَعُ إِلاَّ بِعِلْمِهِ وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكائِي قالُوا آذَنَّاكَ ما مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ( 47 ) وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ وَ ظَنُّوا ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 48 ) لا يَسْأَمُ الْإِنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ ( 49 ) وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِما عَمِلُوا وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ ( 50 )
[ ترجمه ]
علم به روز قيامت نزد اوست و هيچ ثمرهاى از غلاف خويش بيرون نمىآيد ، و هيچ مادّهاى آبستن نمىشود و نمىزايد مگر آنكه او بدان آگاه است و آن روز كه ايشان را ندا دهد كه شريكان من كجايند ؟ گويند ! آگاهت كرديم كه كسى از ما به شرك گواهى نمىدهد . ( 47 )
و آنچه را پيش از اين به خدايى مىخواندند از دست دادند و دانستند كه راه گريزى ندارند . ( 48 )
آدمى هرچه طلب خير كند خسته نمىشود ، امّا چون بدى به او برسد بدانديش و نوميد مىگردد . ( 49 )
و اگر پس از رنجى كه به او رسيده رحمتى به او بچشانيم مىگويد :
اين حقّ من است و نپندارم كه قيامتى برپا شود ، و اگر هم مرا نزد پروردگارم برگردانند ، البتّه كه نزد او حالتم خوشتر باشد . پس كافران را به اعمالى كه كردهاند آگاه مىكنيم و به آنها عذابى سخت مىچشانيم . ( 50 )