يَحْسَبُونَ الْأَحْزابَ لَمْ يَذْهَبُوا .
احزاب رفتند و برنگشتند . با اين وجود ، منافقان اين امر را تصديق نمىكردند ، تنها به اين سبب كه آنان آرزو داشتند احزاب بر پيامبر و صحابه غالب شوند و اين آرزو موجب شده بود كه آنان تصور كنند احزاب همچنان مدينه را در محاصره دارند و فردا يا پسفردا مسلمانان را از بين مىبرند .
وَ إِنْ يَأْتِ الْأَحْزابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بادُونَ فِي الْأَعْرابِ يَسْئَلُونَ عَنْ أَنْبائِكُمْ .
اگر منافقان شكست احزاب را تأييد كنند و آنگاه آنان براى بار دوم به مدينه برگردند ، منافقان آرزو خواهند كرد كه اى كاش دور از مدينه مىبودند و در بيابان ، به همراه بياباننشينها زندگى مىكردند و از هركس كه مىآمد از ماجراى مسلمانان مىپرسيدند .
وَ لَوْ كانُوا فِيكُمْ ما قاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا .
اين آيه نظير سخن خداوند در آيهء پيشين :
« وَ لا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا »
مىباشد .