واژگان
اعراب
تفسير
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ وَ سُلَيْمانَ عِلْماً . داوود و سليمان با علمى كه خداوند به آنها داد ، به طاعت خداوند و منفعت مردم هدايت شدند . امّا از راه اين دانش به بندگان و عائله خداوند ستم نكردند و يا با آن ، سلاحهاى ويرانگر و خرابكننده نساختند ، تا مستضعفان را به بردگى بكشند و بر ثروتها و سرنوشت آنها تسلّط يابند ، بلكه از امر و نهى خدا فرمانبردارى كردند و در برابر نعمت دانش كه هيچچيز با آن برابرى نمىكند ، سپاس او را به جاى آوردند . وَ قالا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ . مراد از فضيلت در اينجا ، دانش سودمند است و مقصود از « كثير من عباده المؤمنين » ، افرادى هستند كه از لحاظ علمى جايگاه آن دو را نداشتند . اين عبارت نشان مىدهد كه در ميان مؤمنان كسانى هستند كه از داوود و سليمان برترند و حتّى تعداد افراد برتر ، از تعداد كسانى كه سليمان و داوود بر آنها برترى داده شده