فايدهاى ندارد ، اين سخن او خود ، شومى و بدبختى است ؛ مانند سخن كسى كه همراه با تنبلى و بيكارى فال نيك مىزند . امّا انسان بهنجار كسى است كه حدّ وسط را برگزيند ، بدين معنا كه كار مىكند و در وقت سختى مبارزه مىنمايد و از رحمت و گشايش خداوند نااميد نمىشود و همچنين در وقت آسايش مىهراسد و از مكر و عذاب خدا در امان نمىباشد .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحه 549
پدیدآورندگان: محمد جواد مغنية
ص۵۴۹