عبارت است از دين شرك و پرستش بتها . آيهء دوم به ايمان امر مىكند و نيز اشاره به اين دارد كه تنها اسلام ، آيين درست است و انحرافى در آن راه ندارد ، نه ديگر اديان .
آيهء سوم به ايمان دستور مىدهد و اشاره مىكند كه هركس غير از اسلام به دنبال آيينى ديگر باشد ، از زمره كسانى خواهد بود كه به خود ستم مىكنند . در هرحال ، عادت قرآن بر اين است كه آنچه را دربارهء عقيده و اصول آن است تكرار و تأكيد كند .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحه 317
پدیدآورندگان: محمد جواد مغنية
ص۳۱۷