از خاك است ؛ چنانكه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله گفته است : يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ ؛ هركس را كه خداوند شايستهء آمرزش ببيند ، او را مىآمرزد ، وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ ؛ و هركس را مستحقّ عذاب ببيند ، عذابش مىكند . هيچكس نبايد خود را آمرزيده انگارد و يا عذاب را در حقّ خود ممنوع بداند . وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما ؛ و پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست براى خداوند مىباشد ؛ زيرا او آفرينندهء هستى است و هركسى كه چنين باشد از داشتن پسران و دوستان بىنياز است ؛ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ . و اينجاست كه يهود و نصارا مىدانند از همهء بندگان خداوند بيشتر مورد دشمنى او هستند ، و عذابشان به جهت نسبت دروغشان با خدا ، كه آنها پسران و دوستان او هستند ، از همه بيشتر است . يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ . پيامبر ما ، پس از آنكه مدّت طولانى ، وحى قطع شده بود و مردم به پيامبر و راهنما نياز داشتند ، به سوى شما آمد . على عليه السّلام فرمود : « خداوند در حالى او را مبعوث كرد كه مردم در گمراهى و سردرگمى به سر مىبردند و در ميان فتنه گرفتار بودند ، هواهاى نفسانى آنها را به طمع انداخته ، خودخواهى در معرض لغزش و سقوط قرارشان داده و نادانى جاهلان خوارشان كرده بود . آنان بر اثر لغزش در كارها و بلاى نادانى ، متحيّر و سرگردان بودند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سخت به نصيحت آنها پرداخت و به راه خود ادامه داد و با حكمت و اندرز نيكو ، آنها را [ به اسلام ] فراخواند . أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَ لا نَذِيرٍ فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ . خداوند هيچگونه حجّت و بهانهاى براى شما باقى نگذارد . اين آيه به معناى آيهء 165 سورهء نساء مىباشد : « رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ » و تفسير آن پيشتر بيان شد . وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . خدا بر پيروز ساختن محمّد صلّى اللّه عليه و آله و اعلاى كلمهء اسلام تواناست ، هرچند يهود و نصارى آن را انكار كنند .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ۳ — صفحه 70
پدیدآورندگان: محمد جواد مغنية
ص۷۰