از خاك است ؛ چنانكه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله گفته است :
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ ؛
هركس را كه خداوند شايستهء آمرزش ببيند ، او را مىآمرزد ،
وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ ؛
و هركس را مستحقّ عذاب ببيند ، عذابش مىكند . هيچكس نبايد خود را آمرزيده انگارد و يا عذاب را در حقّ خود ممنوع بداند .
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما ؛
و پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست براى خداوند مىباشد ؛ زيرا او آفرينندهء هستى است و هركسى كه چنين باشد از داشتن پسران و دوستان بىنياز است ؛
وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ .
و اينجاست كه يهود و نصارا مىدانند از همهء بندگان خداوند بيشتر مورد دشمنى او هستند ، و عذابشان به جهت نسبت دروغشان با خدا ، كه آنها پسران و دوستان او هستند ، از همه بيشتر است .
يا أَهْلَ الْكِتابِ قَدْ جاءَكُمْ رَسُولُنا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلى فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ .
پيامبر ما ، پس از آنكه مدّت طولانى ، وحى قطع شده بود و مردم به پيامبر و راهنما نياز داشتند ، به سوى شما آمد . على عليه السّلام فرمود : « خداوند در حالى او را مبعوث كرد كه مردم در گمراهى و سردرگمى به سر مىبردند و در ميان فتنه گرفتار بودند ، هواهاى نفسانى آنها را به طمع انداخته ، خودخواهى در معرض لغزش و سقوط قرارشان داده و نادانى جاهلان خوارشان كرده بود . آنان بر اثر لغزش در كارها و بلاى نادانى ، متحيّر و سرگردان بودند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سخت به نصيحت آنها پرداخت و به راه خود ادامه داد و با حكمت و اندرز نيكو ، آنها را [ به اسلام ] فراخواند .
أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَ لا نَذِيرٍ فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَ نَذِيرٌ .
خداوند هيچگونه حجّت و بهانهاى براى شما باقى نگذارد . اين آيه به معناى آيهء 165 سورهء نساء مىباشد :
« رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ »
و تفسير آن پيشتر بيان شد .
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
خدا بر پيروز ساختن محمّد صلّى اللّه عليه و آله و اعلاى كلمهء اسلام تواناست ، هرچند يهود و نصارى آن را انكار كنند .