اهل كتاب ، هم امين دارند و هم خائن
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 75 تا 76 ]
وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 75 ) بَلى مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ وَ اتَّقى فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ( 76 )
از ميان اهل كتاب كسى است كه اگر او را امين شمرى و قنطارى به او بسپارى ، آن را به تو باز مىگرداند و از ايشان كسى است كه اگر امينش شمرى و دينارى به او بسپارى جز به تقاضا آن را بازنگرداند ؛ زيرا مىگويد راه اعتراض مردم مكّه بر ما بسته است . و كسى ما را ملامت نكند . اينان خود مىدانند كه به خدا دروغ مىبندند . ( 75 )
آرى ، هركس كه به عهد خويش وفا كند و پرهيزكار باشد ، بىترديد خداوند ، پرهيزكاران را دوست دارد . ( 76 )
واژگان
قنطار : در اين‌جا مراد از « قنطار » ، عدد زياد و از « دينار » ، عدد كم است .
امّيين : عرب . امّى ، به امّ نسبت داده شده و به كسى گفته مىشود كه خواندن و نوشتن را نمىداند به‌سان كسى كه از مادر متولّد شده باشد .
عهد : همان چيزى است كه در برابر ديگرى بايد بدان وفا كرد و ملتزم بود .