تفسير
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ . شيطان كسى را افسون نمىكند و نيز توان اينكه كسى را ديوانه كند ندارد . تنها هدف آيه ، تشبيه و نزديك كردن موضوع براى اذهان عرب است كه به ديوانه مىگفتند : شيطان او را ديوانه كرده است و معناى آيه آن است كه وضعيت رباخوار كاملا همانند وضعيت ديوانهاى است كه كارهايش را بىهدف انجام مىدهد . از ابن عبّاس روايت شده است كه رباخواران در فرداى قيامت همچون ديوانگان از قبرهاى خود برمىخيزند و اين ، علامتى است براى اهل محشر كه آنان رباخوارانند . ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا . « ذلِكَ » اشاره بدان دارد كه آنان ربا را حلال مىدانستند و آنگاه براى آن دليل آوردند كه بيع و ربا از تمام جهات همسان هستند . بنابراين ، چگونه مىشود كه بيع حلال و ربا حرام باشد ؟ مگرنه اين است كه اگر چيزى پنج درهم ارزش داشته باشد انسان مىتواند آن را به شش درهم و اگر يك درهم نقدا ارزش داشته باشد مىتواند آن را به دو درهم بهطور نسيه بفروشد ؟ در اين صورت ،