آتش گرفتن باغ
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 266 ]
أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِيهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ( 266 )
آيا از ميان شما كسى هست كه دوست داشته باشد او را بوستانى از خرما و انگور بوده باشد و جوىها در پاى درختانش جارى باشد و هرگونه ميوهاى دهد و خود پير شده و فرزندانى ناتوان داشته باشد . بناگاه گردبادى آتشناك در آن بوستان افتد و بسوزد ؟ خدا آيات خود را براى شما اينچنين بيان مىكند ، باشد كه بينديشيد . ( 266 )
واژگان
الإعصار : تندبادى كه در زمين مىچرخد و سپس به همراه گرد و خاك به هوا بلند مىشود و شكل ستون را به خود مىگيرد و آن را « گردباد » مىنامند .
اعراب
« أَ يَوَدُّ »
همزه براى نفى و انكار است ، يعنى دوست نمىدارد .
« لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ »
« لَهُ »
متعلّق به محذوف و خبر مبتداى محذوف يعنى « رزق » .
« مِنْ كُلِّ