بر خلاف مشيّت تشريعى خدا كه عبارت از بيان و ارشاد است مىباشد . حكمت خداى بزرگ بر آن قرار گرفت كه استعداد خير و شر ، هر دو را به انسان عطا كند تا او خود براى خود ، هدايت و خير را برگزيند و باارادهء خود ، انسانى شود كه با جماد و حيوان تفاوت دارد .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحه 669
پدیدآورندگان: محمد جواد مغنية
ص۶۶۹