وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ ؛ يعنى خدا تنگدستى مىدهد و توانگرى مىبخشد . مقصود اين است كه خداوند به سبب نيازمندى ، بندگانش را به بخشش تشويق نكرده ، چراكه او بىنياز است و آنان نيازمند ، بلكه هدف خدا اين است كه آنها را به كار نيك ترغيب و تشويق كند . وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ؛ به سوى خدا برمىگرديد . آنگاه ، او نيكوكار را به سبب نيكى كردن ، پاداش و بدكار را به سبب بدكردن ، كيفر مىدهد .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ۱ — صفحه 652
پدیدآورندگان: محمد جواد مغنية
ص۶۵۲