تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ١ — صفحة 650

مساهمون:

ص٦٥٠

قرض الحسنه دادن براى خدا

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 245 ]

مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 245 ) كيست كه به خدا قرض الحسنه دهد تا خدا بر آن چند برابر بيفزايد ؟ خدا تنگدستى دهد و توانگرى بخشد و شما به سوى او بازمىگرديد . ( 245 )

اعراب

« مَنْ » اسم استفهام و به معناى طلب و محلّ آن مرفوع است بنابراين كه مبتدا مىباشد . « ذَا » خبر و « الَّذِي » بدل است . « قَرْضاً » مفعول مطلق و نيز ممكن است مفعول‌به و به معناى مال وام داده شده باشد . « فَيُضاعِفَهُ » منصوب به « أن » مقدّره و نيز جايز است به رفع خوانده شود بنابراين كه عطف بر « يُقْرِضُ » باشد . « أَضْعافاً » حال است از « هاء » در « فَيُضاعِفَهُ » و ممكن است مفعول مطلق و به معناى « مضاعفه » باشد .

تفسير

خداوند پس از آن‌كه در آيهء پيش به خاطر دفاع از حق ، فرمان جنگ را صادر كرد ،