تفسير
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ .
اين آيهء كريمه ، تمام كسانى را كه به حق ايمان آورده ، بدان عمل كرده و به سوى آن دعوت نمودهاند موردخطاب قرار مىدهد و آشكارا مىگويد : سنّت خدا دربارهء طرفداران حق چنين جارى شده است كه بهاى حق را از جان ، مال و خاندان خود بپردازند و در راه آن ، شكنجهها و سختىها را تحمّل كنند و بر مصيبتها و گرفتارىها شكيبا باشند . كسانىكه پيش از شما بودند به خاطر حق ، انواع شكنجه را ديدند و صبر كردند . پس آيا شما نيز صبر خواهيد كرد ، چنانكه آنان صبر كردند و يا اينكه مىخواهيد رايگان وارد بهشت شويد ؟ درحالىكه صاحب و مالك بهشت ، قيمت آن را ، ايمان و اخلاص و شكيبايى در برابر بيم ، گرسنگى و از دست دادن مالها و جانها قرار داده است . در يكى از خطبههاى نهج البلاغه آمده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله مىفرمود : « بهشت را سختىها و جهنّم را شهوتها احاطه كرده است . بدانيد كه تمام طاعت خدا همراه با دشوارى است و تمام معصيت خدا همراه با شهوت و لذت است » .
در اينجا خوب است كه خواننده ضمن مطالعهء اين بخش ، به آنچه ما در تفسير آيهء 155 تحتعنوان : « بهاى بهشت » بيان كرديم مراجعه كند .
وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ .
« مَتى نَصْرُ اللَّهِ » ،
سؤالى است كه از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و مؤمنان مطرح شده است و اندوه و مشكلاتى را كه از سوى دشمنان حق و حزب باطل ديده بودند ، به تصوير مىكشد .
خلاصهء معناى آيه آن است كه ياران سابق حق ، دچار مشكل شدند و زيان ديدند و از شدّت ترس ، دچار اضطراب شدند تا آنجا كه گمان كردند ، پيروزى آنان