پرش به محتوای اصلی

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى )ج ۱ — صفحه 140

پدیدآورندگان:

ص۱۴۰

آن‌جا كه بيم دادن و ندادن تفاوت ندارد

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 6 تا 7 ]

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ( 6 ) خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 7 ) كافران را خواه بترسانى يا نترسانى تفاوتشان نكند ، ايمان نمىآورند ( 6 ) خدا بر دل‌هايشان و گوششان مهر نهاده و بر روى چشمانشان پرده‌اى است و برايشان عذابى است بزرگ ( 7 )

اعراب

« سَواءٌ » اسم است به معناى استواء و فعل آن « استوى » و اسم فاعلش « مستو » است . جملهء « لا يُؤْمِنُونَ » خبر « إِنَّ » و « سَواءٌ » مبتدا ، « أَنْذَرْتَهُمْ » خبر آن ، و اين مبتدا و خبر ، جملهء معترضه كه ميان « إِنَّ » و خبرش فاصله شده است . بنابراين ، تقدير كلام بدين ترتيب است : « إنّ الذين كفروا لا يؤمنون حتى و لو أنذرتهم » . همزه در اين‌جا به معناى برابرى است و نه به معناى استفهام .

شيوهء اسلام

قبلا گفته شد كه معارف و اصول اسلامى بر دو نوعند : عقيدتى و عملى ؛ يعنى اصول و فروع ، يا عقيده و شريعت ، هرگونه كه مىخواهيد تعبير كنيد . موضوع عقيده ،