پروردگار رسد . ولى اگر نفس در فساد غوطه‌ور باشد خداوندى كه او را مىشناسد رخصت نمىدهد كه از نور ايمان بهره‌مند شود . اين حقيقت به ما گوشزد مىكند كه ايمان در مرتبهء بس رفيعى است كه تنها پس از كوششها و مجاهدتهاى صعب مىتوان به آن نايل آمد . از آن پس هر چه هست فضل خداست . سپس ايمان حقيقتى خارجى است زيرا نظرى است واضح و شناختى است شامل و به فرمان درآوردن شهوات است و تربيت نفس سركش است و به طور كلى رحمتى است از خداوند متعال . كفر نقمتى است كه خدا بر كسى كه براى رسيدن به ايمان عمل نمىكند فرو مىفرستد . وَ يَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ و او پليدى را بر كسانى كه خرد خويش به كار نمىدارند مقرر مىكند . » كسانى كه به سطح رفيع ايمان نمىرسند كسانى هستند كه از نور عقل كه از سوى خداوند مىتابد بهره‌اى نمىگيرند پس در پليدى جهل و شهوات گرفتار مىآيند .