ميان حقيقت و سلوك و بشر را به اصلاح خود و كارهاى خود راه مىنمايد و از فساد بر حذر مىدارد . و نفوس را تزكيه مىكند تا حقايق را دريابد و بيماريهاى دل را شفا مىبخشد و آنچه مردم حاصل مىكنند :
اولا : هدايت و شناخت كارهايى است كه شايستهء انجام دادن هستند .
ثانيا : رحمتى است كه همان آسودگى و رفاه و سعادت است و ويژهء مؤمنانى است كه از تعاليم قرآن بهره يافتهاند .
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
اى مردم براى شما از جانب پروردگارتان موعظهاى آمد و شفايى براى آن بيمارى كه در دل داريد و راهنمايى و رحمتى براى مؤمنان . »
سعادت حقيقى
[ 58 ] مردم اگر برنامههاى خدا را اجرا مىكنند بايد خوشحال باشند ، زيرا به سعادت مىرسند و رستگارى .
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
بگو به فضل و رحمت او شادمان شوند . زيرا اين هر دو از هر چه مىاندوزند بهتر است . » مراد از اندوختهها حطام دنيايى است كه مدتش اندك است و خيرش محدود است و شامل قومى جز قوم ديگر مىشود . يعنى همه گير نيست . و خلاصه مختص دنياست و بس .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 59 تا 61 ]
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالاً قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ ( 59 ) وَ ما ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ
/ 407