تفسير هدايت (فارسى) — صفحه 114

ستمگرتر است . وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ و آنها كه عليه شما دشمنى آغاز كردند . » معمولا مردم از پيمان شكنان در هراسند ولى خداوند مؤمنان را عليه آنان ترغيب مىكند و مىگويد : أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ آيا از آنها مىترسيد و حال آن كه اگر ايمان آورده باشيد سزاوارتر است كه از خدا بترسيد و بس . » زمانى كه انسان اصول و ارزشهايش را زير پاى نهد و به عهد و پيمانهاى خود با مردم ، وقعى ننهد پس ديگر براى او از مكارم اخلاق چه باقى مىماند كه او را مؤمن بنامند . [ 14 ] از پيش نتيجهء قتال براى خداى تعالى روشن است . از اين قرار : اولا : خداى تعالى به زودى كفار را به دست مؤمنان عذاب مىكند . قاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ با آنها بجنگيد ، خدا به دست شما عذابشان مىكند . » و اين بدين معنى است كه خداوند بعضى از مشيتهاى خويش را از طريق مسلمانان به اجرا در مىآورد . پس بر مسلمانان است كه بشتابند و خدا گامهاى آنان را استوارى خواهد بخشيد . براى آنها تنبلى و سستى جايز نيست بويژه اگر آن را به نام توكّل بر خدا بخوانند . ثانيا : كشتى عزت و غرور و گناه‌آلود آنان چون بر صخرهء استوار استقامت اسلامى برخورد كند درهم شكسته خواهد شد . / 131 وَ يُخْزِهِمْ و خوارشان مىسازد . » پيمان‌شكنان درهم شكسته شدن كشتى عزت و غرور اجتماعى خود را به گونه ضربتى خرد كننده تلقى مىكنند . ثالثا : خداى تعالى مؤمنان را يارى مىنمايد و به نسيم پيروزى دلهايشان را شادمان مىسازد .