اسْتَقامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ( 7 ) كَيْفَ وَ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لا يَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلاًّ وَ لا ذِمَّةً يُرْضُونَكُمْ بِأَفْواهِهِمْ وَ تَأْبى قُلُوبُهُمْ وَ أَكْثَرُهُمْ فاسِقُونَ ( 8 ) اشْتَرَوْا بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِهِ إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 9 ) لا يَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلاًّ وَ لا ذِمَّةً وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ ( 10 )
فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ وَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 11 )
خيانت مشركان در وراى الغاى معاهده
رهنمودهايى از آيات :
با آن كه عليه مشركان فرمان جنگ داده شده ، اين امر به معنى آن نيست كه مسلمانان به آنان غدر ورزند ، بلكه هر گاه يكى از آنان به رسول اللَّه ( ص ) پناهنده شود اسلام او را امان مىدهد و مدت اين امان در مدتى است كه دربارهء او تحقيق مىكنند . اگر دعوى اسلامش قانع كننده نبود ، او را سالم به جايگاهش باز مىگردانند . اصولا تا زمانى كه مشركان به عهد خود وفا مىكنند اسلام نيز عهد خود را رعايت مىكند و چون ميانشان عهد و پيمانى نباشد اسلام حملهء خود آغاز مىكند تا مانع نيرومند شدن دشمن گردد ؛ دشمنانى كه عهد و قسم خود شكستهاند و در حالى كه روزگارى دم از مودت مىزدند ، دلهايشان لبريز از بغض و كينه بود .