نمايد . و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد ، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .
مسأله 320 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند در صورتى كه ممكن باشد « 1 » بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگيرى نمايد ، اگرچه خرج داشته باشد ، بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود ، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه نمايد .
مسأله 321 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند ، بعد از آن كه مرض او خوب شد ، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفهاش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند .
چيزهايى كه بايد براى آنها وضو گرفت
مسأله 322 - براى شش چيز وضو گرفتن واجب است :
اول : براى نمازهاى واجب غير از نماز ميت .
دوم : براى سجده و تشهد فراموش شده ، اگر بين آنها و نماز حَدَثى از او سر زده مثلًا بول كرده باشد . و احتياط واجب آن است كه براى سجدهء سهو هم « 2 » وضو بگيرد .
سوم : براى طواف واجب خانهء كعبه .
چهارم « 3 » : اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد .
هامش
( 1 ) - بىمشقت و زحمت و يا خوف ضرر .
( 2 ) - براى سجده سهو وضو واجب نيست .
( 3 ) - در وفاى به نذر و مثل آن واجب است وضوى مستحبى بهجا آورد و وضو براى اين سه واجب نيست بلكه وفاى به آنها واجب است بلكه وضو در تمام موارد حتى براى نمازهاى واجب هم مستحب است و هيچگاه وضو واجب تكليفى نمىشود .