سر يكى از انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند و احتياط واجب « 1 » آن است كه تا مفصل را هم مسح نمايد .
مسأله 259 - پهناى مسح پا به هر اندازه باشد كافى است ، ولى بهتر آن است كه به اندازهء پهناى سه انگشت بسته مسح نمايد و بهتر از آن مسح تمام روى پا است .
مسأله 260 - احتياط واجب « 2 » آن است كه در مسح پا دست را بر سر انگشتها بگذارد و بعد به پشت پا بكشد ، نه آن كه تمام دست را روى پا بگذارد و كمى بكشد .
مسأله 261 - در مسح سر و روى پا بايد دست را روى آنها بكشد ، و اگر دست را نگهدارد و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ، ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد .
مسأله 262 - جاى مسح بايد خشك باشد . و اگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد .
مسأله 263 - اگر براى مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد نمىتواند دست را با آب خارج ، تر كند ، بلكه بايد از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد و با آن مسح نمايد .
مسأله 264 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازهء مسح سر باشد ، احتياط واجب « 3 » آن است كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، و براى مسح پاها از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد .
هامش
( 1 ) - واجب نيست .
( 2 ) - واجب نيست و مىتواند تمام دست را روى پا بگذارد و كمى بكشد .
( 3 ) - واجب نيست .