احكام نذر و عهد
مسأله 2649 - نذر آن است كه انسان بر خود واجب كند كه كار خيرى را براى خدا بهجا آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است براى خدا ترك نمايد .
مسأله 2650 - در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست آن را به عربى بخوانند پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براى خدا بر من است كه ده تومان به فقير بدهم نذر او صحيح است .
مسأله 2651 - نذر كننده بايد مكلف و عاقل باشد و به اختيار و قصد خود نذر كند ، بنابراين نذر كردن كسى كه او را مجبور كردهاند ، يا به واسطهء عصبانى شدن بىاختيار نذر كرده صحيح نيست .
مسأله 2652 - آدم سفيهى « 1 » كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند ، اگر مثلًا نذر كند چيزى به فقير بدهد صحيح نيست .
مسأله 2653 - اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى نمايد ، زن نمىتواند نذر كند و
هامش
( 1 ) - اگر حاكم او را منع كرده باشد از تصرف در اموال خود نذرهاى مربوط به مالش صحيحنيست ، و همچنين است كسى كه به واسطه مفلس بودن از تصرف در اموال خود ممنوع شده است .