مسأله 2431 - احتياط واجب « 1 » آن است كه شوهر بيش از چهارماه نزديكى با متعهء خود را ترك نكند .
مسأله 2432 - زنى كه صيغه مىشود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند ، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مىتواند لذتهاى ديگر از او ببرد ، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود ، شوهر مىتواند با او نزديكى نمايد .
مسأله 2433 - زنى كه صيغه شده اگرچه آبستن شود حق خرجى ندارد .
مسأله 2434 - زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمىبرد ، و شوهر هم از او ارث نمىبرد .
مسأله 2435 - زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمىدانسته ، حقى به شوهر پيدا نمىكند .
مسأله 2436 - زنى كه صيغه شده ، مىتواند بدون اجازهء شوهر از خانه بيرون برود ، ولى اگر به واسطهء بيرون رفتن ، حق شوهر از بين مىرود بيرون رفتن او حرام است .
مسأله 2437 - اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معيّن او را براى خود صيغه نمايد ، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود درآورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معيّن شده او را صيغه كند ، وقتى آن زن فهميد اگر فوراً بگويد « 2 » راضى هستم عقد صحيح و گرنه باطل است .
مسأله 2438 - اگر پدر يا جدّ پدرى براى محرم شدن ، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نابالغ خود درآورد كافى است ، و نيز مىتواند دختر نابالغ خود را براى محرم شدن ، به عقد كسى درآورد ولى بايد « 3 » آن عقد براى دختر نفعى داشته باشد .
هامش
( 1 ) - بلكه اقوا .
( 2 ) - فوراً گفتن لازم نيست .
( 3 ) - لازم نيست ، اگر مفسده نداشته باشد كافى است .