تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 350

مساهمون:

ص٣٥٠
مسأله 1752 - كسى كه مىداند روزه براى او ضرر ندارد ، اگرچه دكتر بگويد ضرر دارد ، بايد روزه بگيرد و كسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد اگرچه دكتر بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد ، و اگر روزه بگيرد صحيح نيست « 1 » . مسأله 1753 - اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد و از آن احتمال ، ترس براى او پيدا شود چنانچه احتمال او در نظر مردم به‌جا باشد ، نبايد روزه بگيرد ، و اگر روزه بگيرد صحيح نيست « 2 » . مسأله 1754 - كسى كه عقيده‌اش اين است كه روزه براى او ضرر ندارد ، اگر روزه بگيرد و بعد از مغرب بفهمد روزه براى او ضرر داشته ، بنابر احتياط واجب « 3 » بايد قضاى آن را به‌جا آورد . مسأله 1755 - غير از روزه‌هايى كه گفته شد ، روزه‌هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتاب‌هاى مفصل گفته شده است . مسأله 1756 - روزهء روز عاشورا ، و روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان ، مكروه است .

روزه‌هاى مستحب

مسأله 1757 - روزهء تمام روزهاى سال ، غير از روزه‌هاى حرام و مكروه كه گفته شد مستحب است . و براى بعضى از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است : 1 - پنج‌شنبهء اول و پنج‌شنبهء آخر هر ماه و چهارشنبهء اولى كه بعد از روز دهم ماه است . و اگر كسى اينها را به‌جا نياورد ، مستحب است قضا نمايد و چنانچه اصلًا
هامش
( 1 ) - مگر آن كه به قصد قربت بگيرد و معلوم شود ضرر نداشته در اين صورت معلوم نيست باطل باشد . ( 2 ) - حكم آن گذشت درمسأله 1752 . ( 3 ) - بلكه بنابر اقوا .