نماز آيات را بخواند و اگر نخواند معصيت كرده و تا آخر عمر بر او واجب است و هر وقت بخواند ادا است .
مسأله 1508 - اگر بعد از بازشدن آفتاب يا ماه بفهمد كه تمام آن گرفته بوده ، بايد قضاى نماز آيات را بخواند . ولى اگر بفهمد مقدارى از آن گرفته بوده قضا بر او واجب نيست .
مسأله 1509 - اگر عدهاى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است چنانچه انسان از گفتهء آنان يقين پيدا نكند و نماز آيات نخواند و بعد معلوم شود راست گفتهاند ، در صورتى كه تمام خورشيد يا ماه گرفته باشد بايد نماز آيات را بخواند . بلكه اگر مقدارى از آن هم گرفته باشد ، بنابر احتياط خواندن نماز آيات بر او واجب « 1 » است . و همچنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم نيست بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بودهاند .
مسأله 1510 - اگر انسان به گفتهء كسانى كه از روى قاعدهء علمى وقت گرفتن خورشيد و ماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته ، بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد و فلان مقدار طول مىكشد و انسان به گفتهء آنان اطمينان پيدا كند ، بنابر احتياط واجب بايد به حرف آنان عمل نمايد ، مثلًا اگر بگويند آفتاب فلان ساعت شروع به باز شدن مىكند احتياطاً بايد نماز را تا آن وقت تأخير نيندازد .
مسأله 1511 - اگر بفهمد نماز آياتى كه خوانده باطل بوده ، بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 1512 - اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود ، چنانچه براى هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد . و اگر وقت يكى از
هامش
( 1 ) - واجب نيست ولى در فرض بعد واجب است بنابر احوط .