كه به مقدار يك ركعت از وقت هم مانده باشد بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1375 - مسافرى كه بايد نماز را تمام بخواند اگر به واسطهء ندانستن مسأله به نيت نماز دو ركعتى مشغول نماز شود و در بين نماز مسأله را بفهمد ، بايد نماز را چهار ركعتى تمام كند ، و احتياط مستحب آن است كه بعد از تمام شدن نماز دوباره آن نماز را چهار ركعتى بخواند .
مسأله 1376 - مسافرى كه نماز نخوانده ، اگر پيش از تمام شدن وقت به وطنش برسد ، يا به جايى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، بايد نماز را تمام بخواند و كسى كه مسافر نيست ، اگر در اول وقت نماز نخواند و مسافرت كند ، در سفر بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1377 - اگر از مسافرى كه بايد نماز را شكسته بخواند نماز ظهر يا عصر يا عشا قضا شود ، بايد آن را دو ركعتى قضا نمايد اگرچه در غير سفر بخواهد قضاى آن را بهجا آورد . و اگر از كسى كه مسافر نيست يكى از اين سه نماز قضا شود ، بايد چهار ركعتى قضا نمايد اگرچه در سفر بخواهد آن را قضا نمايد .
مسأله 1378 - مستحب است مسافر بعد از هر نماز سى « 1 » مرتبه بگويد :
« سُبْحانَ اللَّهِ
وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا الهَ الّا اللَّهُ وَاللَّهُ اكْبَرُ » .
و در تعقيب نماز ظهر و عصر و عشا بيشتر سفارش شده است . بلكه بهتر است در تعقيب اين سه نماز شصت مرتبه بگويد .
نماز قضا
مسأله 1379 - كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده بايد قضاى آن را بهجا آورد ، اگرچه در تمام وقت نماز خواب مانده يا به واسطهء مستى يا بيهوشى نماز نخوانده باشد ، ولى نمازهاى يوميهاى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخواند ، قضا ندارد .
هامش
( 1 ) - هر نماز شكسته .