تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل آية الله بروجردى با حواشى امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 30 ) ( فارسى ) — صفحة 208

مساهمون:

ص٢٠٨
مسأله 1004 - اگر در جايى كه بايد نماز را بلند خواند عمداً آهسته بخواند ، يا در جايى كه بايد آهسته خواند عمداً بلند بخواند ، نمازش باطل است ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد صحيح است و اگر در بين خواندن « حمد » و سوره هم بفهمد اشتباه كرده ، لازم نيست مقدارى را كه خوانده دوباره بخواند . مسأله 1005 - اگر كسى در خواندن « حمد » و سوره بيشتر از معمول صدايش را بلند كند ، مثل آن كه آنها را با فرياد بخواند ، نمازش باطل است . مسأله 1006 - انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند و كسى كه به هيچ قسم نمىتواند صحيح آن را ياد بگيرد ، بايد هرطور كه مىتواند بخواند و احتياط مستحب آن است كه نماز را به جماعت به‌جا آورد . مسأله 1007 - كسى كه « حمد » و سوره و چيزهاى ديگر نماز را به خوبى نمىداند و مىتواند ياد بگيرد ، چنانچه وقت نماز وسعت دارد ، بايد ياد بگيرد و اگر وقت تنگ است ، بنابر احتياط واجب در صورتى كه ممكن باشد ، بايد نمازش را به جماعت بخواند . مسأله 1008 - مزد گرفتن براى ياد دادن واجبات نماز حرام « 1 » است ولى براى مستحبات آن اشكال ندارد . مسأله 1009 - اگر يكى از كلمات « حمد » يا سوره را نداند ، يا عمداً آن را نگويد يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد ، مثلًا به جاى ( ض ) ( ظ ) بگويد يا جايى كه بايد بدون زير و زبر خوانده شود ، زير و زبر بدهد ، يا تشديد را نگويد نماز او باطل است . مسأله 1010 - اگر انسان كلمه‌اى را صحيح بداند و در نماز همانطور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده بايد دوباره نماز را بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد . مسأله 1011 - اگر زير و زبر كلمه‌اى را نداند يا نداند مثلًا كلمه‌اى به ( س ) است يا به
هامش
( 1 ) - بنابر احتياط واجب .