مسأله 414 - زن مستحاضه اگر بعد از نماز خود را وارسى كند و خون نبيند اگرچه بداند دوباره خون مىآيد ، با وضويى كه دارد مىتواند نماز بخواند .
مسأله 415 - زن مستحاضه اگر بداند از وقتى كه مشغول وضو يا غسل شده خونى از او بيرون نيامده ، مىتواند خواندن نماز را تأخير بيندازد « 1 » .
مسأله 416 - اگر مستحاضه بداند كه پيش از گذشتن وقت نماز به كلى پاك مىشود ، يا به اندازهء خواندن نماز ، خون بند مىآيد ، بايد صبر كند و نماز را در وقتى كه پاك است بخواند .
مسأله 417 - اگر بعد از وضو و غسل ، خون در ظاهر قطع شود و مستحاضه بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد ، به مقدارى كه وضو و غسل و نماز را بهجا آورد ، به كلى پاك مىشود ، بايد نماز را تأخير بيندازد و موقعى كه به كلى پاك شد ، دوباره وضو و غسل را بهجا آورد و نماز را بخواند . و اگر وقت نماز تنگ شد لازم نيست وضو و غسل را دوباره بهجا آورد ، بلكه با وضو و غسلى كه دارد مىتواند نماز بخواند .
مسأله 418 - مستحاضهء كثيره و متوسطه وقتى به كلى از خون پاك شد بايد غسل كند ، ولى اگر بداند از وقتى كه براى نماز پيش ، مشغول غسل شده ديگر خون نيامده لازم نيست دوباره غسل نمايد .
مسأله 419 - مستحاضهء قليله بعد از وضو ، و مستحاضهء كثيره و متوسطه بعد از غسل و وضو ، بايد فوراً مشغول نماز شود ، ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى قبل از نماز اشكال ندارد و در نماز هم مىتواند كارهاى مستحب مثل قنوت و غير آن را بهجا آورد .
مسأله 420 - زن مستحاضه اگر بين غسل و نماز فاصله بيندازد ، بايد دوباره غسل
هامش
( 1 ) - يعنى به اندازهاى كه مىداند خون بيرون نمىآيد و در داخل فرج هم نيست تا بعد از نماز .