اماما ! من دخترى نوزده ساله هستم كه با در دست داشتن ديپلم در خانه بىكار بسر مىبرم . عواملى كه باعث بىكارى من در خانه است پدر و مادرم مىباشند . اماما ! آنها به هيچ وجه خواستههاى مرا كه متناسب با جمهورى اسلامى است ( ان شاء اللَّه ) درك نمىكنند . بدين دليل با رفتن من به مدرسهء عالى شهيد مطهرى و معلم شدن و يا پرستار شدن مخالفت مىكنند . خلاصه به هيچ صراطى مستقيم نيستند . هم اكنون كه قريب پنج سال است كه از انقلاب گذشته ، مادرم به من منتى گذاشته و قبول كرده من در هفته يك الى دو روز به كلاس نهجالبلاغه و اخلاق بروم . اماما ! آيا اين طرز ، برخورد صحيحى است ، با دخترى كه قصد خدمت ( ان شاء اللَّه ) دارد ؟
اماما ! پدر بزرگوارم ! ( از اينكه شما را جسارتاً پدر خطاب مىكنم ، به خود مىبالم ) در ضمن ، من يك روز چون با مادرم جر و بحث كرده بودم - براى اينكه ناراحتى را از دلش به در كرده باشم - قرآن را شاهد گرفتم كه جايى كه او راضى نباشد نروم . اماما ! با توجه به اين قسم و سوء استفادههايى كه مادرم از آن مىكند به من بفرماييد كه آيا من بايد تابع بىچون و چراى پدر و مادرم باشم و اصلًا فكر رشد كردن را از سرم به در كنم ؟ آيا نمىشود كه در مواردى - حتى بدون رضايت و الدين - به خواستهاى مشروع فرزند جامهء عمل پوشيده شود .
اماما ! مرا راهنمايى كنيد كه شديداً بدان نيازمندم .
بسمه تعالى ، در غير واجبات ، رعايت رضايت و الدين را بنماييد و سعى كنيد با تحصيل رضاى آنها در كارهاى خداپسند شركت نماييد .
[ سؤال 12597 ] 73023906
بسمه تعالى
خدمت رهبر عزيز و كبير انقلاب اسلامى حضرت امام خمينى ، دام ظله العالى سلام عرض مىكنيم و سلامتى و موفقيت آن رادمرد تاريخ بشريت را از درگاه ايزد منّان خواستاريم .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 658
مساهمون: السيد الخميني
ص٦٥٨