دخترى 9 ساله مىباشم . من و همسرم از اوايل ازدواج اختلافاتى داشتيم كه به تدريج زيادتر و سرانجام در سال 59 منجر به جدايى ما شد . حدود چهار روز بعد از انجام طلاق كه در يكى از محضرهاى اصفهان صورت گرفت مجدداً به يكديگر رجوع نموديم و كما فى السابق به زندگى ادامه داديم ، البته به صورتى كه قبلًا بود . همسر بنده به دلايلى حاضر نشد كه اين موضوع را به محضر اطلاع بدهيم و به اصطلاح مىخواست كه مطمئن شويم كه مىتوانيم زندگى كنيم يا نه ؟ البته انكار نمىكند كه ما پس از چهار روز از تاريخ طلاق به يكديگر رجوع نمودهايم . ضمناً وظايف مادى خود را در اين مدّت انجام داده است . لذا چون اختلافات ما متأسفانه بيشتر از پيش شده و شغل ايشان نيز طورى است كه دائماً در حال مسافرت مىباشد ، من از نظر روحى و از اين تزلزلى كه زندگىام دارد در ترديد هستم كه ايشان سرانجام با من چه خواهد كرد ، مىخواستم سؤال بنمايم كه وضع من از نظر شرعى و قانونى با ايشان چگونه است در صورتى كه بخواهيم زندگى كنيم ؟ و يا اگر ايشان حاضر به رسمى نمودن اين رجوع در محضر نباشد ، چنانچه بخواهيم از يكديگر جدا شويم چه بايستى بكنيم ؟ آيا كافيست كه به يكديگر نه بگوييم و چنانچه من راضى نباشم از ايشان جدا شوم چه مىتوانم بكنم ؟
بسمه تعالى ، بعد از تحقق رجوع ، زوجيت به حال خود باقى و تا طلاق جديد داده نشده نمىتوانيد از او جدا شويد .
[ سؤال 11019 ] 62836615
بسمه تعالى 13 / 10 / 1358
مقام محترم دفتر امام خمينى ، ايدهم اللَّه تعالى ، محترماً ؛ به عرض مىرسانم :
اين حقير عيال خود را شرعاً در نزد جمعى از ريش سفيدان طلاق دادم و تمام حقالصداق و نفقهاش را دادم و رسيد در دست دارم و مدت چهار ماه از تاريخ طلاق مىگذرد . حاليه كه رفتيم دادگاه تا اجازه دهد قانوناً هم اين زن مطلقه باشد ، رئيس
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 481
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٨١