شرايط بد و ناراحت كننده ، از شوهرم جدا شده و حضانت دختر چهارده ماههام را به پدرش واگذار نمودم ، به اين شرط كه هر پانزده روز يك بار براى ملاقات تحويل دهد ؛ ولى پدر دخترم تا به حال از اجراى حكم سرباز زده و ملاقاتها طبق حكم دادگاه انجام نشده است . از آنجا كه دخترم بزرگ شده و احتياج بيشترى به محبت مادرى دارد و در حالى كه پدر دخترم به اتفاق دخترم در شهرى تنها زندگى مىكند و شست و شوى دخترم را شخصاً انجام مىدهد ، از اينرو من ناراحت و نادم بودم كه چرا حضانت دخترم را به پدرش واگذار نمودهام . از دادگاه تقاضاى استرداد حضانت دخترم را نمودم . بالاخره پس از هجده ماه دوندگى ، دادگاه بدوى سلب حضانت از پدر نمود و حضانت دخترم را به من واگذار كرده است ؛ ولى رئيس دادگاه تجديد نظر عقيده دارد كه وقتى مادر حضانت دختر را از خود سلب مىكند ، ديگر قابل برگشت نيست . با توجه به سن دخترم كه اكنون 5 / 2 ساله مىباشد ، آيا بر طبق فتواى جنابعالى ، اگر مادرى در يك حالت عصبانيت حق حضانت دختر را از خود ساقط كند ، آيا قابل برگشت براى مادر مىباشد يا خير ؟
بسمه تعالى ، حق حضانت دختر تا هفت سالگى با مادر است و با گذشت و واگذارى به شوهر ساقط نمىشود ؛ بلكه دوباره مىتواند مطالبه نمايد .
[ سؤال 10817 ] 61322882
بسمه تعالى
رياست محترم دفتر حضرت امام ، محترماً به عرض مىرساند :
اينجانبه مدت شش سال از ازدواجم مىگذرد و داراى يك بچهء چهارسالهء پسر هستم و در اين مدت ، تمام خرج و مخارج بچه و نگهدارى او به گردن من بوده است .
اكنون شوهرم مىخواهد متاركه كند و دچار بيمارى روانى است . لطف كرده بفرماييد :
از نظر شرعى اين بچه به من مىرسد يا نه ؟
بسمه تعالى ، حق حضانت بچه در سن مذكور ، از پدر است .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 365
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٦٥