متعارفى در اين باره در بين نيست با توجه به اينكه ميزان ارزش تعيين شده از قيمت سكهها كمتر است در مقدار تفاوت بايد مصالحه نمايند .
[ سؤال 10599 ] 9094 - 1270
3 . وقتى كه خواستند مرا عقد كنند قرار شد مهريه مرا خانه قرار دهند ، ولى چون داماد منزل شخصى نداشت ، آقاى عاقد گفتند نمىشود و آن موقع يعنى در سال 1355 مبلغ 200 هزار تومان كه قيمت يك منزل نسبتاً خوب بود مهريه من كردند . بعدها شوهرم هميشه مىگفت هر وقت خانه خريدم به جاى مهريهات به نام تو مىخريم ، تا اينكه سال گذشته در خارج از تهران در جاده ورامين منزلى قرار شد بخريم و براى تهيهء پول آن من مجبور شدم كه تمامى طلاهايم را حتى حلقه ازدواجم را بفروشم به اين اميد كه خانه به اسم من خواهد بود و مهريهام نقد مىشود ، ولى وقتى كه خانه را قولنامه كرديم شوهرم به نام خودش قولنامه كرد ( متذكر مىشوم كه قيمت آن 215 هزار تومان بود كه مبلغ پنجاه هزار تومان آن از فروش طلاهاى من تأمين مىشد ) وقتى كه به او اعتراض كردم گفت حالا تا روز محضر خيلى مانده و بالاخره روز محضر آمد و او خانه را به نام خودش كرد . وقتى كه به او گفتم مگر نه اينكه مهريهء من عند المطالبه است و منهم طلب آن را كرده بودم چرا چنين كردى ؟ در جواب گفت : قيمت خانه ترقى مىكند ، هر وقتى كه خواستى طلاق بگيرى نمىآيند كه خانه مرا بفروشند مهريه تو را بدهند ، آن وقت قسطبندى مىكنند و ماهى 500 يا 1000 تومان به تو مىدهند آيا شرعاً چنين است ؟ و يا هر وقت پولدار شدم و نخواستم ديگر چيزى بخرم آن وقت به تو مىدهم . ديگر اين فكر را نمىكند خانهاى كه در سال 55 ، دويست هزار تومان بود الآن چقدر قيمت دارد ؟
بسمه تعالى ، اگر در ضمن عقد پول ، مهريه قرار داده شد فقط همان پول را استحقاق داريد و نسبت به خانه خريدارى شده به نسبت پولى كه در تهيهء قيمت آن پرداختيد مىتوانيد مطالبه كنيد .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 254
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٥٤