زمين باير و مواتى در 40 كيلومترى حاجى آباد بندرعباس بوده كه اينجانب و شركا در سنه 1343 شمسى با مشقت زياد در آن اقدام به حفر چاه نموديم و مشغول به كشت گندم و جو و مركبات در آن شديم و هم اكنون اشجار آن به ثمر رسيده است ؛ آيا اينجانب و شركا از نظر شرعى مالك آن هستيم يا خير ؟ لطفاً جواب را در ذيل مرقوم فرماييد . البته يادآورى مىشود كه زمين مذكور را اداره اصلاحات ارضى در زمان طاغوت به ثبت دولت وقت رساند و 20 هكتار آن را به اينجانب و شركا واگذار نمود و تا كنون آنجا حريم براى كسى نبوده ولى اكنون عدهاى بدون هيچگونه مدركى و كارى بر روى اين زمين مذكور ، مزاحم كشت اينجانب و شركا مىشوند . تكليف ما چيست ؟ آنها حتى تهديد به آتش زدن خرمنها نمودهاند .
بسمه تعالى ، اگر زمين موات بالاصل بوده و مورد حق كسى نبوده ، احياكننده مالك آن شده است و ديگران حق مزاحمت ندارند .
[ سؤال 9485 ] 6935 - 5271
3 . آيا مالكين بايستى از اراضى مشاعى مزرعه كه حدود آن از سالها پيش معلوم گرديده ، به اندازهء سهم آب قنات استفاده نمايند ، يا به طور دلخواه حق دارند متصرف شوند ؟
بسمه تعالى ، زمينهاى موات خارج از حريم مزرعه ، ملك كسى مىشود كه آن را احيا نمايد و تابع ملكيت آب نيست .
[ سؤال 9486 ] 5266877
بسمه تعالى 25 / 11 / 1360
محضر مبارك حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى ، دام عزّه العالى
مىفرمايند هر گاه يك تپه ، در وسط اراضى قناتى واقع شده باشد و مالكين اراضى آن قنات تمام ملك را از پنجاه سال قبل قسمت نموده باشند و از پنجاه سال قبل تا به حال اكثر مالكينش به قبالهء محلى به يكديگر خريد و فروش نمودهاند و هر كس سهم
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 271
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٧١