تومان مىدهيم . پس از گفت و شنودها ، سازمان عمران ، خيابان و كوچه از اصل زمين خارج كرده و ما بقى را هر مترى شش تومان داده . الحال صاحبان اراضى به اينهايى كه زمين به آنها واگذار شده و خانه ساختهاند مىگويند : ما حلال نمىكنيم و راضى نيستيم . بنابر اين گفتار ، بيان فرماييد سكونت در اين مساكن و نماز در آنها جايز و صحيح است يا خير ؟ و چنانچه صحيح نباشد چه بايد كرد ؟
بسمه تعالى ، اگر مالك شرعى دارد ، تصرف شما در آن بايد با رضايت او باشد و بدون رضايت ، حكم غصب را دارد و چنانچه احتمال دهيد كه روى موازين شرعى به شما داده شده ، مىتوانيد در آن تصرّف كنيد و نماز شما صحيح است .
[ سؤال 9207 ] 1143 - 7327
7 . شخصى از من خواسته تا از شما در مورد اين مسأله سؤال كنم كه چند سال قبل زنى چون محتاج كار كردن بود ، در كارخانهاى استخدام مىشود و مشغول به كارى گرديده ، با توجه به اينكه كارخانهها قبل از انقلاب ، خصوصى و در اختيار افراد سرمايهدار بوده و اين كارخانهء مذكور نيز متعلق به اشخاصى بود كه چند تن از آنها اعدام مىگردند بعد از انقلاب . مسألهاى كه مطرح است اين است : اين كارخانه محصولش چون پارچه بوده ، اين خانم نيز از آنجا پارچه به خانه مىآورده ، شايد اسمش دزدى باشد ، البته اين امر قبل از انقلاب بوده ولى بعد از انقلاب كه كارخانهها ملى شده بود ، آوردن پارچه توسط اين خانم تقليل پيدا مىكند ولى باز چند دفعهاى تكرار شد و پارچههايى را كه از آنجا آورده بود به اكثر افراد فاميل و افراد بىبضاعت ، دوست و آشنا داده و مقدارى هم خود و خانوادهاش استفاده مىكردند ، البته هنوز هم مقدارى از آن پارچهها استفاده نشده و در صندوق مانده ولى بعد از مدتى كه از انقلاب مىگذشت به خود آمده و از كار خود وجداناً پشيمان شده و خواسته كه از نظر شرعى چه تكليفى خواهد داشت ؟ آيا مىتواند با آن نماز بخواند ؟ و اگر نمىتواند ، در چه
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 110
مساهمون: السيد الخميني
ص١١٠