تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
[ سؤال 8040 ] 42413431 بسمه تعالى دفتر فقيه و عالم بزرگوار و رهبر انقلاب ، حضرت امام خمينى ، دام ظله با كمال احترام به عرض آن مرجع و امام بزرگوار و حامى مستضعفان مىرساند : مردى هستم عليل و بيمار ، با متجاوز از هفتاد سال عمر ، بر اثر جهل و نادانى و بيسوادى و بدون آينده‌نگرى به سرنوشت قريب به بيست نفر از عايله خود كه بعضى از فرزندانم مبتلا به بيمارى صرع و غش مىباشند . و با عنايت به اين‌كه بر اثر ناراحتى خانوادگى و فشار زندگى ، مسلط به اعصاب خود نبوده ، بنا به توصيه و ارشاد رئيس دادگاه انقلاب اسلامى ، سه دانگ و سه ربع دانگ مشاع ، از شش دانگ باقيماندهء كاروان‌سراى مورد مالكيت خودم ، را - كه الساعه هم متصرف و محل ارتزاق روزمرهء اين‌جانب و عايله‌ام مىباشد - طبق وقف‌نامهء شمارهء 26 / 10 / 60 41026 جهت مسجد يا حمام و يا ساير امور عام المنفعه وقف مؤبد نمودم . مقرر شد كه حاكم شرع دادگاه انقلاب با مشورت و صلاحديد امام جمعه به نحو احسن از آن استفاده نمايند و قيد شد خودم مادام الحيات ، حق نظارت داشته باشم . صيغه جارى شد ولى مورد وقف تحويل حاكم شرع و امام جمعه داده نشد چون كه به موضوع و آينده وقف ، بر اثر بىسوادى و كهولت سن مطلع و واقف نبوده‌ام ، ناآگاهانه وقف‌نامه را انگشت زده‌ام . با گذشت اندك زمانى از عمل خود نادم و پشيمان و متوجه شدم كه همه هستيم از دستم رفته و بايد به كنج مسجد و يا خرابه - با حدود بيست نفر عايله - پناه ببرم . بدين سبب حضوراً و تلگراماً اعلام ندامت و ابطال وقف‌نامه را از مراجع مذكور خواستم ، ولى توجهى نفرموده‌اند . مورد وقف هم كماكان در تصرفم مىباشد و امور زندگى از همين محل تأمين مىشود و راضى به تحويل و تحول و وقف هم نيستم . علىهذا تمنا دارم نظريه و فتواى حضرتتان را ذيلًا مرقوم تا از اين پريشانى رها شوم . بسمه تعالى ، تنها خواندن صيغهء وقف و ثبت در دفتر ، كافى براى تماميت