تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 444

مساهمون:

ص٤٤٤
چهار پسر و سه دختر از يك زن - كه سابقاً مرحومه شده - و بقيه كه اكثراً صغير مىباشند ، از زن فعلى هستند . شخص متوفى اموالش عبارت است از : چند باغ مشجر ؛ قريب 200 رأس گوسفند ؛ قريب 150 هزار تومان پول نقد و يك خانهء مسكونى . در ضمن در حال صحت وصيت كرده كه بعد از فوتش به او عمل شود كه آن وصيت‌نامه پيش شخص مورد اعتماد ثالثى بوده است . در آن كاغذ عادى نوشته است كه : « مبلغ 50 هزار تومان خرج خودم نماييد و بقيه پولهايم و تمام گوسفندان ، مال اولادهاى زن فعلى باشد و اثاثيهء خانه مال زنم باشد و اولادهاى زن اول - كه مرحوم شده - چيزى از پول‌ها و گوسفندان نبرند و اما باغ‌هاى مشجر را بين تمام وراث كما فرض اللَّه تقسيم كنند » . در صورتى كه اكثر اولادهاى كبير ، اين وصيت‌نامه را قبول نكردند و مىگويند ما هم اولادهاى اين پدر هستيم و حق خود را مىخواهيم . لذا از آن مقام معظم تقاضا مىشود نظر مبارك خود را دربارهء اموال مذكور و طريقهء تقسيم آن‌ها و اين‌كه اين وصيت‌نامه تا چه حد اعتبار دارد و چه مقدار بايد به آن عمل شود تا ان شاء اللَّه حق كسى از بين نرود ، بيان فرماييد . بسمه تعالى ، تنها نوشته و سند ميزان نيست ، اگر وصيت به وجه شرعى ثابت باشد ، در مقدار ثلث مجموع تركه نافذ است و بايد بر طبق آن عمل نماييد . و در زايد بر ثلث ، موقوف بر اجازهء تمام ورثه است و مازاد بر ثلث مورد وصيت ، به تمام ورثه مىرسد . [ سؤال 8723 ] 2 . شخص فوق‌الذكر ، مهريهء زن پسر خود را به عهده گرفته كه مبلغ هشت هزار تومان پول و چند گوسفند و مقدارى طلا بوده و در دفتر عقد ، اقرار كرده كه به ذمهء من مىباشد و هم در آن دفتر اقرار كرده كه تا مدت يك‌سال بعد از عقد و ازدواج ، پول مهريه را بدهد . و اگر به صورت خانه مسكونى و باغ در نياورد و به زن پسر خود