شرط دوم : احتمال تأثير دادن
[ سؤال 6042 ] 28735028
بسمه تعالى
به نام خدا كلامم را آغاز مىكنم و با ياد خدا كلامم را مىنويسم و سلام به رهبرم امام خمينى مىرسانم .
اينجانب دخترى پانزده ساله مىباشم و اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى شما را سلامت بدارد . غرض از اينكه نامه نوشتهام ، اين است كه مدتى مىباشد كه مسألهاى برايم پيش آمده است و به عقيدهء خودم آن را مهم مىشمارم .
1 . اينجانب پدرى دارم كه خوشاخلاق نيست و مغرور و خودبين مىباشد و در حق خانوادهاش ظلم روا مىدارد و من از وقتىكه به تكليف رسيدهام ، در حال مبارزه با پدرم مىباشم و ديگر نمىدانم تكليف شرعى من چيست چون وقتى كه پدرم در حق ما ظلم مىكند ، اگر جوابش را همان موقع در حضور ديگران بدهم ، كارى نادرست و ناشايست انجام دادهام ، و اگر تنها با پدرم صحبت نمايم ، حرفم را قبول نمىكند ؛ در صورتى كه حرف حق هميشه بايد پذيرفته شود ؛ و تازه موقعى كه با ملايمت با پدرم صحبت كنم ، در جواب مىگويد كه تو در مقابل پدرت درشتى مىكنى . و به شما هم خيلى علاقهمند و طرفدار پايدار اسلام و به خصوص انقلاب اسلامى است ، و وقتى هم كه بگويم اين كار بر خلاف شرع اسلام است ، مىگويد : در مقابل پدرت درشتى نكن . و خلاصه ، من نمىدانم كه چه بكنم و چگونه مبارزه نمايم و نمىدانم كه خداوند تبارك و تعالى از اين كار من خوشش مىآيد يا نه ، و آيا شما صلاح مىدانيد كه من اين صحبتها را بنمايم يا نه ؟ خواهشمندم جواب را بدهيد .
بسمه تعالى ، حفظ احترام و الدين و مراعات ادب در صحبت با آنان لازم است ؛ و در موارد لزوم امر به معروف و نهى از منكر ، اگر مأيوس از تأثير باشيد ، تكليف ساقط است .