به تهران مسافرت نموديم و در خانهء اجارهاى به مدت پنج سال مىنشستيم و دوباره به رشت رفتيم و دو سال آنجا بوديم ( محل تولد ) و دوباره به تهران آمديم و شش سال است كه در تهران هستيم . ( دو سال در خيابان جى و سه سال در خيابان گرگان ) و يكسال آخر ، در جاده ساوه و پس از آن ازدواج نمودم و حدود ده ماه است كه در شميران ، چيذر در منزل شوهرم ساكن هستم و در منزل او مىخواهم هميشه بمانم .
تكليف نمازهاى بنده در صورتهاى ذيل چگونه است ؟
الف : مدت اول سكونت در تهران ( در نه سالگى نماز واجب بوده ) .
ب : مدت برگشت به تولدگاه .
ج : مدت برگشت دوباره به تهران .
د : مدت سكونت در منزل شوهرم .
ه : با فرض اينكه در منزل همسرم قصد سكونت دائمى دارم .
بسمه تعالى ، در محل سكونت همسر كه قصد زندگى دائمى داريد ، حكم وطن دارد و نماز تمام است و در محل تولد كه وطن اصلى بوده ، اگر اعراض نشده ، حكم وطن دارد و در جاى ديگر تهران كه قبلًا ساكن بوديد ، حكم مسافر داشتيد و نماز مسافر بدون قصد اقامت ده روز در يك محله قصر است .
[ سؤال 2693 ] 930 - 1444
2 . درجهداران كه قبلًا مقلد مرجع ديگر بودند كه ايشان ، محل كار را مانع براى تمام خواندن نماز نمىدانند و اكنون هم كه مقلد مرجع ديگرى هستند و به اين مسأله ، يا قبلًا برخورد و عمل كردهاند و يا برخورد كرده ، ولى به خاطر جو حاكم طاغوت بر نظام ژاندارمرى ، اهميتى به مسائل شرعيه ندادهاند ، آيا مىتوانند محل كار خود را وطن اتخاذى انتخاب نمايند يا خير ؟
بسمه تعالى ، بدون قصد زندگى دائمى در آن محل ، وطن محسوب نمىشود .
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 51
مساهمون: السيد الخميني
ص٥١