راسخى نسبت به قضا و كفارههاى مربوطه نداشتهام و در حال حاضر دقيقاً 161 روز بدهكار هستم ، كه باتوجه به فتاواى آن حضرت در خصوص قضاى شصت روزه براى هر روز و يا اطعام شصت مسكين براى هر روز و با عنايت به اينكه خانهدار بوده و درآمدى ندارم ، جداً نگران و مضطرب شدهام ، و فقط مقدارى پول از ارث پدرى دارم كه به عنوان پسانداز براى روز مبادا منظور نمودهام . اينك استدعا دارم در اين خصوص ، ارشاد و راهنمايى بفرماييد كه باتوجه به جهلم نسبت به مسأله و محكم نبودن اعتقادم و عدم استطاعت فعلى ( چه از نظر جسمى و چه مالى ) ، در زمينهء اداى دين چه اقدامى مىتوانم انجام دهم تا نزد خداى يكتا شرمسار و گناهكار نباشم ؟
قبلًا از مراحم رهبر عزيز ، سپاسگزارى و جداً ملتمس دعاى خير هستم .
ضمناً اضافه مىنمايم كه قضاى مربوط به پنج سال روزه كه با عذر موجه نتوانستهام بگيرم ، بر عهدهام مىباشد كه علاوه بر قضاهاى فوقالذكر مىباشد .
بسمه تعالى ، اگر جاهل به مسأله بودهايد و غافل از يادگرفتن بودهايد ، فقط قضاى روزهها را بهجا آوريد و كفاره واجب نيست ؛ و همچنين اگر نمىتوانيد كفاره بدهيد ، لازم نيست خود را به مشقت بيندازيد .
[ سؤال 3453 ] 17071207
بسمه تعالى
حضور محترم مسئولين دفتر امام خمينى مدّ ظله العالى
الف . كسى كه حدود هفت سال روزهء قضا دارد ( به علت بىتوجهى و الدين به دين و عدم برخوردارى از محيط و معاشرين معتقد به خدا ) و اكنون پس از گذشت هفت سال زندگى بيهوده و پوچ ، در سنين 16 - 17 سالگى به حقيقت دين اسلام پى برده و به زندگى خود هدف بخشيده ، با توجه به اينكه جوّ محيط خانواده و خويشاوندان هم اكنون ، او را به سوى عدم رعايت احكام دين اسلام سوق مىدهد و حتى به ناملايماتى چند منجر گرديده است ، وظيفهاش چيست ؟
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 422
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٢٢