بسمه تعالى ، اگر يقين به ماندن ده روز در يك محل نداشته باشند ، نمىتوانند قصد اقامت ده روز كنند ؛ ولى اگر به حال ترديد ، سى روز در يك محل ماندند ، روز سى و يكم نماز ايشان تمام و روزهشان صحيح است .
[ سؤال 2885 ] 142814
بسمه تعالى
دفتر امام خمينى ؛ پس از تقديم عرض سلام ، سؤالاتى چند در مسائل شرعى خدمت شما معروض مىدارم :
1 . در جبهههاى جنگ اگر فرمانده يك دسته بگويد كه ما ده روز نمىتوانيم و معلوم نيست در اينجا بمانيم و افراد تحت فرمان و نظر او خود ، عُرفاً تشخيص دهند كه به احتمال زياد ده روز در اينجا مىمانند و براى رفتن از آن محل ، قبل از ده روز احتمال كمى بدهند ، در اين صورت آيا مىتوانند قصد كنند و روزه بگيرند ؟ و اگر در اين حالت ، قصد كرد و روزهء ماه رمضان را به جا آورد ، تكليف از او ساقط شده است ؟
و اگر در يكى از روزهاى ماه رمضان ، در همين صورت ، عمداً روزهء خود را با چيز حرام باطل كند كفارهء جمع بر او واجب مىشود ؟
بسمه تعالى ، در قصد اقامت ده روز ، اطمينان به ماندن ده روز لازم است و احتمال ، كافى نيست . روزه اگر در واقع صحيح نبوده ، افطار آن كفاره ندارد و روزه و نمازى كه خلاف وظيفهء مقرّره انجام گرفته قضا دارد .
2 . حكم غنائم جنگى كه در جنگ با كفار بعثى به دست آمده چيست ؟
بسمه تعالى ، به جز ادوات جنگى ، ساير چيزهاى مختصر را رزمندگان مىتوانند براى خود بردارند ؛ مگر آنكه منعى از طرف مسئولين مربوطه باشد .
3 . آيا سجده بر مُهرى كه روى آن نقش و نگار و گنبد و نوشتنى است ، صحيح مىباشد ؟ و اگر در سطح مهر ذرّات ريز سياه ببينيم و نفهميم كه لكّه و يا چرك است كه به مقدار كم در سطح مُهر جمع شده است يا آنكه در ساختمان خود مُهر وجود دارد ، سجده بر آن صحيح است ؟ و اگر تشخيص بدهيم كه ذرّات
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: السيد الخميني
ص١٥٧