مىروم و دو روز آخر هفته را به علويجه نزد خانوادهام مىروم و به كارهاى كشاورزى خود مىپردازم .
ضمناً از وطن خودم يعنى علويجه اعراض نكردهام و مصمم هستم پس از بازنشستگى به علويجه رفته و در آنجا زندگى كنم تا اموراتم اصلاح شود ؛ و در حال حاضر به علت ناراحتى جسمى و عدم امكان انجام كارهاى سنگين ، بالاجبار مشغول هر دو كار در اصفهان و علويجه هستم ؛ چون يكى از اين كارها به تنهايى از لحاظ مادى زندگيم را تأمين نمىكند . در مدت پنج سال گذشته ، هم در اصفهان و هم در علويجه نماز را تمام مىخواندم و همچنين روزه مىگرفتم ؛ ولى حالا نسبت به وضع خودم شك نمودهام كه آيا بايستى نماز را شكسته بخوانم يا تمام ؟ و همچنين در مورد روزه . لازم به تذكر است كه قبل از پنج سال گذشته ، مسائل شرعى را طبق فتاواى آيت اللَّه بروجردى عمل مىنمودم . خواهشمند است تكليف اينجانب را در اين مورد روشن فرماييد كه در مورد نماز و روزه چگونه عمل نمايم ؟
بسمه تعالى ، محل تولد كه وطن اصلى شما بوده ، تا از آنجا اعراض نكرديد ، به حكم وطن باقى است و نماز و روزهء شما در آنجا تمام است و در اصفهان اگر قصد زندگى دائم نداريد ، حكم مسافر داريد كه نماز و روزه قصر است . و نماز و روزهء گذشته در اصفهان و محل كار ، اگر مخالف وظيفهء مسافر انجام گرفته قضا دارد .
[ سؤال 2835 ] 1400636
بسمه تعالى 4 / 12 / 1361
امام عزيز ! سلام
كسى كه براى قصد تحصيل به شهر آمده - مثلًا تهران - و چند سالى است كه در آنجا مىباشد ، حال كه مىخواهد براى ديدن پدر و مادر خود به شهرستان برود و يكى دو روز در آنجا بماند ، نماز و روزهاش چگونه است ؟
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: السيد الخميني
ص١٣٣