آمدم مطرح شده است كه متن آن ذيلًا عرض مىشود :
در مورد ترك نكردن روستاى مذكور بايد به عرض برسانم كه اينجانب به هيچ وجه قصد بازگشت دائمى به آن روستا را ندارم و در توضيح المسائل ، امام اعراض را بنا بر اقامت دائم نداشتن دانستهاند ؛ و اين مسأله در مورد اينجانب نيز صدق مىكند .
آنچه كه لازم است بايد به عرض برسانم اين است كه بنده به هيچ وجه قصد بازگشت دائمى ندارم و فقط هر چند وقت يكبار چند روزى به آنجا مىروم و باز بر مىگردم ؛ لذا خواهشمند است مرا از سرگردانى در اين مورد نجات دهيد .
بسمه تعالى ، اگر قصد داريد كه ديگر براى سكونت به وطن اصلى خود بر نگرديد اعراض حاصل است .
[ سؤال 2787 ] 13715347
بسمه تعالى 8 / 6 / 1361
محضر مبارك حضرت مستطاب ، مرجع معظّم و رهبر مكرّم ، آقاى روح اللَّه الموسوى الخمينى ، دام ظله العالى و روحى له الفداء
پس از عرض سلام و اداى احترام و آرزوى سلامت آن جناب ، معروض مىدارد :
اينجانب مدت نه - ده سال اول زندگيم را در وطن اصلىام ؛ يعنى روستاى ايوَر از توابع شهرستان كاشمر زندگى كردم و از آن تاريخ ؛ يعنى حدود سال 1336 - به علت اشتغال به تحصيل و يا خدمت سربازى - در شهرها و اماكن مختلف زندگى كردهام . از سال 1350 در شهر رى به عنوان آموزگار استخدام و مشغول به كار شدم و از آن زمان تا به حال در شهر رى ساكن مىباشم . مادرم و اغلب اقوام بنده در ايور يعنى زادگاه اينجانب ساكنند و بنده سالى حداقل يك مسافرت به آنجا مىنمايم ، ولى مدت اقامتم در هر سفر به آنجا كم است و غالباً ده روز يا كمتر است . اينجانب شهر رى را وطن خود قرار داده و حدود شش سال پيش نيت نمودم كه از ايور به عنوان وطنم اعراض نمايم . لذا هر وقت به آنجا مىرفتم فرائضم را به عنوان مسافر ادا مىنمودم ،
استفتائات امام خمينى ( موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 ) ( فارسى ) — صفحة 102
مساهمون: السيد الخميني
ص١٠٢