تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 93

مساهمون:

ص٩٣

صيغهء عقد ازدواج

س : 37

- كسى سواد عربى ندارد ولى از روى رسالهء فارسى مىتواند صيغهء متعه را بخواند ، آيا صحيح است يا بايد به عربى صحيح خوانده شود ؟

ج

- در صورت إمكان به عربى صحيح خوانده شود .

س 38

- اگر كسى معناى قصد انشاء را نداند ولى عقد را صرفا به قصد محرم شدن جارى نمايد ، آيا عقد صحيح است ؟ مثلا اگر دختر و پسرى عقد را دوتائى بين خود جارى كنند ، به طورى كه پسر قصد انشاء و معناى هر يك از كلمات عقد را بداند ولى دختر قصد انشاء و معناى كلمات را نداند و ايجاب را به قصد آن كه با آن پسر محرم بشود بخواند با قرائت صحيح ( و پسر هم صيغهء قبول را به قصد انشاء بخواند با قرائت صحيح ، و از هر كلمه معناى آن را قصد نمايد ) و در عقد مذكور دختر مقدار مهريّهء خود را كه پدر دختر تعيين كرده مىداند كه چقدر است ، آيا عقد مذكور صحيح است ؟

ج

- در فرض سؤال عقد صحيح است .

س 39

- در ازدواج دختر و پسرى ، دختر با اجازهء پدرش به پسر براى جارى نمودن عقد دائم بين خودشان وكالت داده است ، و پسر بنا به وكالتى كه دختر به وى داده است خودش عقد دائم را بين خود و موكّله‌اش از روى رساله و به قصد انشاء جارى نموده است ، و براى اطمينان بيشتر - با اينكه قواعد دستور زبان عربى را نمىداند ولى معناى هر يك از كلمات صيغهء عقد دائم را مىداند - يك بار هم عقد را در دو صيغه « أنكحت موكّلتى . . . لنفسى دواما على الصّداق