تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتاآت ( پائيز 1380 ) ( فارسى ) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
روى هم مىريختيم و خرج معاش زندگى مىكرديم ، أمّا به علّت ناسازگارى مادر و خواهرم با همسرم ، همسرم إظهار مىدارد من راضى نيستم از پولم به مادر و خواهرت كمك كنى ، در اين صورت حكم شرعى در خصوص اين مطلب چيست ؟

ج

- در مخارج واجب النفقه كه بر عهدهء شما است بايد از مال خودتان بدهيد « * » ، و از مال همسر يا مال مشترك نمىتوانيد بپردازيد مگر با إذن او .

س 5

- ميزان كمك به افراد واجب النفقه چه مقدار است ؟ و چه نوع كمكى بايد به آنان كرد ( جنسى يا نقدى ) ؟

ج

- نفقهء واجب النفقه خوراك و پوشاك و مسكن است به نحو متعارف .

س 6

- در صورت شكّ در نشوز و تمكين آيا نفقه به زوجه تعلّق مىگيرد ؟ و آيا دادگاه مىتواند زوج را به دادن نفقات گذشته كه مورد شكّ است إلزام نمايد ؟

ج

- تا نشوز زن به وجه شرعى إثبات نشده استحقاق نفقه دارد .

س 7

- زن از خانهء شوهر به خانهء پدر يا جاى ديگر رفته ، شوهر او را دعوت كرده كه به خانه و زندگى برگردد و بازنگشته ( و إظهار مىكند كه شوهرم مرا زجر و شكنجه مىدهد ، يا شوهرم مرا از خانه خارج كرده ) و در نتيجه شوهر
هامش
* - معناى اين جمله اين است كه نه تنها نمىتوانيد خرج مادر و خواهر و برادر خود را از مال همسرتان برداريد بلكه نفقهء واجب همسرتان را نيز بايد از مال خود بپردازيد نه از مال او .